In my article The Sunda Zebra Finch and the Australian Zebra Finch: from Fringilla to Taeniopygia, I explore the history and latest insights regarding the reclassification of the zebra finch in detail. I also discussed a 2025 preprint that gave the impression that the total number of chromosomes (diploid number) differed from what previously thought (80)
Today, the researcher informed me that the confusion in this preprint arose purely from the way sex chromosomes were counted in the initial analyses. In the final publication in the journal Cell, this has now been set straight: the zebra finch indeed has the expected number of 80 chromosomes (or 40 pairs), divided into a small number of large macrochromosomes and a large number of very small microchromosomes.
It remains fantastic to see how modern DNA techniques continue to give us deeper insights into the genetic makeup of our birds—and how valuable it is to communicate directly with scientists. The article on the website has now been fully updated!
Sources:
Formenti et al., “The complete genome of a songbird,” Cell, vol. 189, no. 16, pp. 4922-4945.e12, Aug. 2026, doi: 10.1016/j.cell.2026.07.018.
In mijn artikel The Sunda Zebra Finch and the Australian Zebra Finch: from Fringilla to Taeniopygia ga ik uitgebreid in op de geschiedenis en de nieuwste inzichten rond de herclassificatie van de zebravink. Ook bespreek ik een preprint uit 2025 die aangaf dat het totale aantal chromosomen (het diploïde aantal) afweek van wat voorheen werd gedacht (80).
Vandaag liet de onderzoeker mij weten dat er bij deze preprint verwarring puur ontstond door de manier waarop de geslachtschromosomen in de eerste analyses werden geteld. In de definitieve publicatie in het tijdschrift Cell is dit nu rechtgezet: de zebravink heeft wel degelijk het verwachte aantal van 80 chromosomen (oftewel 40 paren), verdeeld over een klein aantal grote macrochromosomen en een groot aantal hele kleine microchromosomen.
Het blijft fantastisch om te zien hoe moderne DNA-technieken ons steeds meer inzicht geven in de genetische opbouw van onze vogels — én hoe waardevol het is om direct met de wetenschappers te kunnen schakelen. Het artikel op de site is inmiddels volledig bijgewerkt!
Bron:
Formenti et al., “The complete genome of a songbird,” Cell, vol. 189, no. 16, pp. 4922-4945.e12, Aug. 2026, doi: 10.1016/j.cell.2026.07.018.